وقتی می‌گویند «سایتت کند است»، معمولاً منظورشان یک حس کلی است. ولی گوگل این حس را به سه عدد مشخص تبدیل کرده که با نام Core Web Vitals شناخته می‌شوند. دانستن این سه، تفاوت میان حدس زدن و اندازه‌گیری است.
۱. LCP — بزرگ‌ترین عنصر چقدر طول می‌کشد تا بیاید
Largest Contentful Paint زمانی را می‌سنجد که بزرگ‌ترین عنصر قابل مشاهدهٔ صفحه — معمولاً تصویر اصلی یا تیتر بزرگ — کامل نمایش داده می‌شود. آستانهٔ «خوب» از نظر گوگل ۲٫۵ ثانیه یا کمتر است.
شایع‌ترین دلیل بالا بودنش هم همیشه یکی است: یک تصویر بزرگ و بهینه‌نشده در بالای صفحه. دومین دلیل، فونتی است که دیر می‌رسد و متن را تا آمدنش نامرئی نگه می‌دارد.
۲. INP — سایت چقدر دیر به کلیک شما جواب می‌دهد
Interaction to Next Paint فاصلهٔ میان کلیک کاربر و اولین واکنش دیدنی صفحه را می‌سنجد. آستانهٔ خوب ۲۰۰ میلی‌ثانیه یا کمتر است. این معیار در سال ۲۰۲۴ جایگزین FID شد، چون FID فقط اولین تعامل را می‌دید و بقیهٔ عمر صفحه را نادیده می‌گرفت.
مقصر معمولاً جاوااسکریپت است: اسکریپت‌های سنگین تحلیل و ردیابی، چت‌ویجت‌های آماده، و افزونه‌هایی که در هر کلیک کار زیادی انجام می‌دهند.
۳. CLS — چقدر صفحه زیر دست کاربر می‌پرد
Cumulative Layout Shift جابه‌جایی غیرمنتظرهٔ عناصر را می‌سنجد؛ همان تجربهٔ آزاردهنده‌ای که می‌خواهید روی دکمه‌ای بزنید و صفحه یک‌باره پایین می‌رود. آستانهٔ خوب ۰٫۱ یا کمتر است.
درمانش ساده‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد: برای هر تصویر و هر ویدیو ابعاد مشخص کنید تا مرورگر پیش از رسیدن فایل، جایش را نگه دارد. همین یک کار معمولاً بیشتر CLS را از بین می‌برد.
از کجا شروع کنیم
آدرس سایتتان را در PageSpeed Insights بزنید. آنجا هم دادهٔ آزمایشگاهی می‌بینید و هم — اگر ترافیک کافی داشته باشید — دادهٔ کاربران واقعی. به دادهٔ کاربران واقعی بیشتر اعتماد کنید؛ عدد آزمایشگاهی روی یک شبکهٔ شبیه‌سازی‌شده گرفته می‌شود و همیشه با تجربهٔ واقعی یکی نیست.
و یک هشدار: این سه عدد سیگنال رتبه‌بندی هستند، نه همهٔ آن. سایتی که سریع است ولی حرفی برای گفتن ندارد، با بهترین نمرات هم بالا نمی‌آید.