یک قالب آماده را فارسی می‌کنید، فونت وزیرمتن را می‌گذارید، و هنوز چیزی درست به نظر نمی‌رسد. معمولاً مشکل فونت نیست؛ تنظیماتی است که برای خط لاتین معنی دارند و برای فارسی ندارند.
فاصلهٔ حروف را دست نزنید
در طراحی لاتین، باز کردن فاصلهٔ حروف (letter-spacing) یک ابزار رایج است؛ مخصوصاً روی تیترهای بزرگ و برچسب‌های کوچک. در فارسی این کار حروف را از هم جدا می‌کند و کلمه را می‌شکند، چون خط فارسی پیوسته است و شکل هر حرف به همسایه‌اش وابسته است.
قاعدهٔ ساده: هر جا قالب `letter-spacing` مثبت گذاشته، برای فارسی صفرش کنید.
ارتفاع خط را بیشتر بگیرید
فارسی زیرخط و بالانویس دارد — نقطه‌های «ی» و «ب»، کشیدگی «ج» و «ح». با ارتفاع خطی که برای لاتین مناسب است، این‌ها به هم می‌چسبند. برای متن بدنه معمولاً ۱٫۸ تا ۲ راحت‌تر خوانده می‌شود تا ۱٫۵ متداول لاتین.
ارقام را آگاهانه انتخاب کنید
ارقام فارسی (۱۲۳) برای متن خوانا و طبیعی‌اند. ولی شمارهٔ تماس، کد رهگیری، آدرس ایمیل و هر چیزی که کاربر می‌خواهد کپی کند یا ماشین می‌خواهد بخواند، بهتر است لاتین بماند. بهترین کار این است که فونت ارقام لاتین بدهد و تبدیل به فارسی را در لایهٔ نمایش انجام دهید، نه در خود فونت.
فونت را خودتان میزبانی کنید
اگر مخاطب شما در ایران است، بارگذاری فونت از سرویس‌های خارجی یعنی تأخیر یا شکست. فونت را کنار سایت خودتان بگذارید و با `font-display: swap` بارگذاری کنید تا متن پیش از رسیدن فونت هم دیده شود.
ترازبندی دوطرفه
خط فارسی با ترازبندی دوطرفه (justify) خوب می‌نشیند، چون برخلاف لاتین نیازی به خط تیرهٔ انتهای سطر ندارد. فقط حواستان به خط آخر پاراگراف باشد؛ اگر کشیده شود، متن شکسته به نظر می‌رسد.